چرا شروع جنگ 8 ساله را گرامی می داریم و نه پایان آن را؟

چرا شروع جنگ 8 ساله را گرامی می داریم و نه پایان آن را؟

l00949667715

 

سی و یکم شهریور هر سال یادآور یک اتفاق تلخ است که هشت سال سرزمین ما را درگیر جنگی کرد که جان نازنین صدها هزار تن از بهترین فرزندان این مملکت را ستاند و ده ها هزار تن را به اسارت کشاند و یا زخم هایی بر بدن آنان بر جای گذاشت که همچنان و پس از 28 سال با آنهاست.

با این حال این پرسش همواره مطرح بوده که ما چرا سالروز شروع جنگ تحمیلی در 31  شهریور 1359 را که یادآور تجاوز و بسیار تلخ است گرامی می داریم حال آن که در کشورهای دیگر معمولا سالگرد پایان جنگ اعم از این که با پیروزی و فتح ختم شده باشد یا با صلح و آتش بس گرامی داشته می شود.

گرامی داشت هفته اول جنگ به عنوان آغاز مقاومت در سال های جنگ و از اولین سالگرد در سال 1360به بعد با این منطق همراه بود که هنوز جنگ ادامه داشت و هر سال حاکی از آن بود که رؤیای دشمن به کابوس بدل شده و مقاومت ادامه دارد.

هر جنگی یک روز شروع می شود و پس از تحمیل خسارت های جانی و مالی فراوان روزی هم به پایان می رسد. درباره جنگ عراق علیه ایران این اتفاق روز 31 شهریور 1359 شروع شد و 27 تیر 1367 با پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد پایان یافت. روز رسمی آتش بس البته 29 مرداد 1367 ثبت شده است.

علت این که در ایران روز پایان جنگ جشن گرفته نمی شود این است که رهبر فقید انقلاب اسلامی از قبول قطعنامه با عنوان نوشیدن «جام زهر» یاد کردند و طبیعی است که نمی توان این روز را جشن گرفت.

اگر هم قرار باشد مراسم سالگرد جنگ به سوم خرداد انتقال یابد مدام باید به این پرسش پاسخ دهند که چرا بعد از بازپس گیری بندر خرمشهر از عراقی ها در سوم خرداد  1361 جنگ ادامه یافت؟ مهم ترین پاسخ به این پرسش این است که اولا هنوز قطعاتی از خاک ایران در اختیار عراق مانده بود و به «نفت شهر» اشاره می شود و ثانیا هیچ تضمینی وجود نداشت که صدام حسین دوباره تجدید قوا نکند و یورش نیاورد و بنا بر این باید تنبیه می شد.

به خاطر همین برخی پیشنهاد می کنند روز رسمی آتش بس ( 29 مرداد) به عنوان پایان جنگ گرامی داشته شود. نه این که هفته کنونی دفاع مقدس به آن ایام منتقل شود ولی به هر حال این پرسش همواره مطرح بوده که چرا سالروز شروع جنگ و آغاز تجاوز عراق علیه ایران را گرامی می داریم و نه روز صلح یا آتش بس را؟




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.